Hoe gaat het?

Hoe gaat het?
Dit is een vraag die de hele tijd gesteld wordt. Soms met een excus erbij dat deze vraag wel vaker wordt gesteld. En dit is niet erg. Het is eigenlijk een ijsbreker. Hoe spreek je iemand aan die net weduwnaar is geworden. En dan in mijn geval ook nog eens met 4 kinderen onder de 8 jaar. 

Hmmm dit zit ik mij te bedenken op een vrijdagavond……
Ik zou willen dat ik wat beter en makelijker benaderbaar ben.
Eigenlijk ben dat ook wel, ik heb telefoon (vast en mobiel), ik heb email, ik heb facebook etc etc. Oh en ik heb deze blog natuurlijk!

Morgen is het 11 augustus alweer.  De kinderen zijn uit hun ritme en dat ik probeer zoveel mogelijk  in deze vakantietijd te houden. Dankzij de zorg die zij eisen lukt dit aardig. Ook neem ik steeds meer huishoudelijke taken op mij. Alles op de automatische piloot. Het dringt echter steeds meer tot mij door dat Afiena nooit meer terug komt en dat ze mij niet even kan vasthouden als alles dreigt mis te lopen. Dan breek ik….. Ik word angstig. Het enige dat ik heb is mijn gezin. En zal alles doen om hiervoor zo goed mogelijk te zorgen.

Hoe?
Tja dat is een groot vraagteken. Ik word bijgestaan door lieve mensen die uitzoeken wat de mogelijkheden zijn. Maarja 4 kinderen waarvan de jongste 1 is zet je in een perspectief dat niet makelijk te doorgronden is.
Kant en klare antwoorden zijn voor deze situatie niet te vinden. Één ding is zeker grote beslissing nemen op een moment als deze is niet verstandig. Zoals men wel zegt ‘angst is een slechte raadgever.’
Dus hoe verder, nog steeds stap voor stap en dag voor dag.
Vakantie is nu halverwege, nog 3 weken. Zou nooit kunnen bedenken dat ik blij zou zijn als de vakantie voorbij is. Komt er weer structuur door school.

Aron, Nathan en ik zijn afgelopen woensdag bij de zeehondjes geweest in Pieterburen. Afiena vond dit ook altijd mooi. Aron en Nathan wilden ieder een zeehondje van steen kopen om die bij het graf te legen. Een eigen idee, geweldige boys zijn het ook. We hebben nu 2 zeehondjes en ik zal nog een mooie schaal uitzoeken zodat ze niet direkt weg zijn in het gras. Ook komt de herinneringsdoos steeds meer in beeld. Vooral Aron heeft hier interesse in. Ik ben zo blij dat Afiena deze doos zelf heeft samengesteld….. Het zijn de herinneringen die echt belangrijk voor Afiena zijn. Zo waardevol!

Hoe gaat het.
Een simpel antwoord van, ‘goed’ of ‘slecht’ kan ik niet geven. Het is het moment waarop de vraag gesteld wordt.
Maar blijf als je blieft vragen als je geïnteresseerd bent, want zelf zal ik er niet snel over beginnen.

Lieve groet uit Harstede,
Abel

Advertenties

20 thoughts on “Hoe gaat het?

  1. Wat goed dat je nog steeds deze blog bij houd. Vind het erg knap hoe je dit allemaal doet, en natuurlijk gaat het niet zomaar. Heel veel respect! Sterkte.

  2. Goed van je om het allemaal zo te bewoorden , Dat is ook verwerken en dat met vele mensen.
    die je volgen via de blog.
    We wensen jullie alle goeds toe voor de toekomst.
    Elly van Boven van der terp,

  3. Lieve Abel,
    Wat moedig van je dat je zelf toch weer schrijft over jouw situatie waarin je nu zit . Het is ook niet te voorspellen hoe je verder kunt gaan en hoe alles zal verlopen.
    De lege plaats is het ergste wat je zo onzeker maakt…je hebt Afiena niet meer om je raad te geven of om mee te overleggen ze was zo’n geweldige sterke maar boven alles zo,n liefdevolle vrouw voor jou eneen geweldige moeder voor jullie 4 schatten..Ik ben heel blij dat je zo,n liefdevolle familie om je heen hebt en
    ook veel lieve helpers ,die je bij kunnen staan en waar je ook je verdriet mee kunt delen .Maar de plaats van Afiena kunnen ze ook nooit innemen,… Ze is voor altijd in jouw hart Abel en ook de kinderen hebben liefdevolle herinneringen aan haar gelukkig, maar ze missen haar natuurlijk ook heel
    erg. Ik wens je van harte Gods troost, steun en kracht toe, die je nu zo hard nodig hebt.
    Zelf heb ik ervaren , dat je echt het beste bij de dag kunt leven, samen met de Heer !!!
    Hij zal voorzien …Hoe? dat is voor jou de vraag, maar God weet welke hulp Hij voor jou in petto heeft .
    Lieverd, het enige wat ik voor jullie kan doen is achter jullie staan in het gebed en dat doe ik .
    Heel veel liefs en knufeels voor jou en de kinderen .
    Shalom !!! Riek

  4. Lieve Abel,
    Ik vind dat je het echt super goed doet allemaal!! En bedankt dat je dit met ons wilt delen. We vinden het fijn om weer iets van je/jullie te lezen.
    We denken aan jullie!!
    Liefs Misha en Samuel

  5. lieve Abel,

    Je doet het toch allemaal maar even met 4 kids, ik heb bewondering voor je.
    Als Nathan een keer wil spelen dan bel je maar hoor, hij is altijd welkom.

    groeten Mirjam

  6. Hoi Abel en kids, wij zijn net terug uit oostenrijk, het is midden in de nacht en ik zit nog vol adrenaline, haha. We waren begonnen in Italie zo’n 3 weken geleden.
    In de cathedraal van Milaan hebben we een kaarsje aangestoken voor Afiena en voor jullie!!!
    Het was zo een mooi gezicht al die mensen en al die kaarsjes. Ook staken we 1 op voor mijn vriendin en mijn vader van wie we in 2007 afscheid moesten nemen. Verder hebben we heel veel gezien, van het mooie weer genoten en van de hele hoge bergen met prachtige uitzichten, je zult het wel zien als de foto’s klaar zijn. Oke?!
    Voor nu eerst welterusten en maak je geen zorgen, je doet het heel goed. hulp vragen wanneer nodig is absoluut geen schande!!!!! Gewoon doen.

    Tot gauw, groetjes Douwe, Rita en kids

  7. Hoi Abel, goed dat je van je laat horen, vooral blijven doen!!! De wereld draait door, mensen gaan gewoon naar hun werk, zitten op terras, genieten van hun vakantie etc. Voor jou is nu het gemis , de realisatie en elke dag alleen met de kids zijn begonnen, pfft wat een klus!!
    Zet m op en take care of yourself!
    Hier in Thailand is de boeddhistische gewoonte om als nagedachtenis aan iemand iets terug te geven aan het eiland, de zee, gister heb ik voor Afiena een ketting de zee ingegooid, daarbij aan haar schaterende lach gedacht!!
    Veel kracht gewenst en lieve groet vanuit Thailand, Els

  8. Beste Abel,

    Op de zaterdagen werk ik altijd, vanmorgen dus vroeg begonnen. Computer aangezet en even naar hotmail.Daar zag ik je melding van een nieuwe post. Zoals ik gisteren schreef, ik heb bewondering voor je en vind het enorm knap dat je je staande weet te houden in deze ontzettend moeilijke tijd.

    De laatste tijd ben ik zelf gestopt met zeuren over kleine dingen en ben ik gestopt met mijzelf druk te maken over zaken die niet de moeite waard zijn. Mijn “Problemen” verdwijnen vanzelf als ik ze vergelijk met andere, veel grotere zaken die er echt toe doen. Regelmatig roep ik mezelf toch nog tot de orde en besef ik weer hoe gelukkig ik mag zijn in mijn eigen situatie.

    Mocht je in de resterende vakantie periode een dagje weg willen met de kinderen dan ben je bij ons van harte welkom. Achter ons huis ligt een mooi cross bos en dat vind Jim helemaal geweldig. Ik denk dat hij het super zou vinden om hier samen te kunnen spelen. Niets hoeft, alles kan.

    Abel, heel veel sterkte en een warme omhelzing van ons viertjes voor jou en de kinderen.

    Robin.

  9. Lieve Abel,

    ik ben heel trots op jou! Ik ben blij dat je aangeeft dat we je altijd kunnen vragen hoe het gaat. Ik vind dat best wel eens moeilijk, het lijkt zo’n banale vraag waarop het antwoordt heel moeilijk moet zijn. Ik vind het erg fijn dat je de blog voortzet, dagelijks vraag ik mij af hoe het gaat en hoe jij je redt. Mijn hart ligt bij jullie.
    Liefs Ingrid

  10. ‘Als achterom kijken je verdrietig maakt,
    als vooruit kijken je angstig maakt.
    Kijk dan naast je, Hij gaat met jullie mee!’

    Veel kracht en sterkte voor jullie allemaal!

  11. He Abel,

    We denken nog steeds vaak aan je. Zo’n banale vraag als ‘hoe gaat het?’ durf jebijna niet te stellen en door op deze manier te laten weten hoe het met je gaat en met de kids is, wordt het makkelijker te vragen. Je zult altijd goede en minder goede dagen hebben en dat mag. Jullie zijn stuk voor stuk toppertjes en komen hier doorheen.

    In gedachten,
    Groetjes van Judith, Harro, Denise en Julia.

  12. Abel, alhoewel jij en ik elkaar amper kennen heb ik Afiena’s blog (en dus nu jouw verhaal) vanaf dag één gevolgd en lees nu jouw gevecht om staande te blijven. Blijf vooral schrijven zodat je verdriet kunt delen; hopelijk vallen er dan steeds weer lieve woorden op je mat waar je weer (heel even) mee verder kunt.
    Lieve groet,
    bea

  13. Abel ik ben blij met jouw update over hoe het met jou en de kinderen gaat. We hebben nu net drie weken vakantie gehad, (Jans Daniel en ik) Jan Willem en Susanne waren niet mee, zij hebben hun eigen leventje al zo’n beetje opgebouwd. Het was fijn, we zijn een week naar de kust in Noord Holland geweest op een camping. En zo nu en dan was jij in mijn gedachten, het weten dat je Afiena mist, het er alleen voor staan met de kinderen wat ook best zo nu en dan keihard op je af komt. Dat is heel begrijpelijk, Abel. Wat ik steeds deed op die momenten, was voor jou bidden om Gods kracht en troost en Zijn nabijheid, Zijn sterkte, want dan had je dat waarschijnlijk op dat moment heel hard nodig. Zo zorgt de Heer ook voor Zijn kinderen, door broeders en zusters aan te sporen om voor je te bidden wanneer het nodig is. En ik vind dat je het heel goed verwoord door je toch ook kwetsbaar op te stellen, het uit te spreken( of op te schrijven) Zo hoef je niet altijd de flinke man en vader te zijn; zo kun je ook zo nu en dan eens flink huilen, misschien bij iemand die je na staat, maar vooral ook bij Diegene die je het allernaast staat, de Here Jezus.

    Waarlijk, mijn ziel, keer u stil tot God,
    want van hem is mijn verwachting;
    waarlijk, Hij is mijn Rots en mijn heil,
    mijn burcht, ik zal niet wankelen.
    Op God rust mijn heil en mijn eer,
    mijn sterke Rots, mijn schuilplaats is in God.
    vertrouwt op Hem te allen tijde , o volk,
    stort uw hart uit voor zijn aangezicht;
    God is ons een schuilplaats. Ps 62

    Een hartelijke groet van Anneke Dooren

  14. Dag Abel,

    bedankt voor je woorden. Juist door je blog laat je merken dat je benaderbaar bent. Dat ervaar ik als heel prettig. Fijn dat je laat weten dat je belangstelling waardeert. Uit je woorden maak ik op dat je ook telefonisch contact als goed ervaart. Ik zal het proberen te onthouden in de drukte van alledag.

    Ik herken je verlangen naar het einde van de schoolvakantie. Zeker toen onze kinderen kleiner waren, had ik dat. Maar ook nu vind ik de zomervakantie een lang eind met weinig structuur. Ik merk dat het me helpt dat om een planning te maken. Ook een regel die op de een of andere manier invulling en structuur geeft is dat ik voor elke dag een lijstje maak van (kleine) klusjes die moeten gebeuren, waarbij alle kinderen een klusje kiezen om te doen op die dag. Zo ben je samen gezin en samen verantwoordelijk voor elkaar en het huishouden.

    Heb je zin om deze week bijv. een keer met je kinderen bij ons te eten ’s avonds?

    veel sterkte en Gods zegen!

    Aline.

  15. Wat een mooie openhartige blog Abel. Knap dat je het zo verwoord. En dat het, naast het intense verdriet dat Afiena niet meer hier is, je soms aanvliegt over hoe je het moet gaan bolwerken met vier van die kleine heerlijke blagen, dat kan ik me zo goed voorstellen. Het is op alle manieren heftig. Bij de dag leven is ook even het enige dat je nu kan doen. En dat accepteren is al een start. Ik hoop dat je hier je weg in gaat vinden. Maar dat enorme intense verdriet dat blijft natuurlijk. Wel mooi dat de jongens een zeehondje voor haar graf hebben gekocht. Ik hoop dat je uit dit soort kleine momenten kracht kunt halen om verder te gaan. Helemaal met die dagen die gaan komen en waarschijnlijk ook zwaar zullen zijn. Jouw eigen verjaardag over twee weken, de verjaardag van Afiena binnenkort.
    Ik wens jou en je kinderen heel veel sterkte Abel. En blijf vooral af en toe een blog bijhouden. Fijn om te lezen hoe het met jullie gaat.

    Ingrid

  16. Lieve Abel. Fijn dat we door je blog ,op de hoogte blijven hoe het met jullie gaat.Wat aandoenlijk dat de jongens een zeehondje voor Afien hebben gekocht.We gaan zaterdag met de caravan naar Wassenaar, dus we wensen je voor 30aug. alle sterkte toe.Het zal een moeilijke dag worden zonder Afien, maar er zullen vast wel dierbare mensen om je heen zijn, die je door de dag helpen.Ga wel een gebakje met de kids eten he.We zullen aan je denken. Lieve groetjes Hannie en Wilco.

  17. Hoi Abel,
    Fijn om te lezen hoe het met jullie gaat.
    Ik vind het alleen moeilijk om er op te reageren.
    De blogs van Afiena kon ik mezelf in herkennen.
    Bij die van jou is dat moeilijker omdat ik degene ben
    die ziek is en op een gegeven moment zal doodgaan.
    Dus ik lees het nou een beetje van de andere kant,
    als ik het zo oneerbiedig mag zeggen.
    Ik ken jullie niet maar als ik de blogs van Afiena las
    kwamen er zoveel punten van herkenning omdat we dezelfde
    ziekte hadden en ik een beetje van haar af keek hoe er
    mee om te gaan.
    Eigenlijk zou mijn man jouw blogs moeten lezen,hij kan daar weer
    wat van op steken ,maar hij beleefd deze periode op zijn eigen manier
    en dat moet natuurlijk kunnen.
    Ik heb respect voor je hoe je het red met de kids en
    hoe je in het leven staat.
    En ik blijf je blog lezen .
    Wens je heel veel sterkte en liefde toe ,
    en zoals altijd sluit ik af met de groeten van de medestander.
    Die naam heeft Afiena mij gegeven.

  18. Ik heb dit bericht al een tijdje geleden gelezen maar toen ik het las kwamen de tranen meteen naar boven en ik wou niet wenen op die moment. Dus daarom had ik toen niet gereageerd. Maar bij deze dus wel.
    Ik vind het zo mooi dat Afiena die doos heeft samengesteld! Dat gaan de kindjes zo leuk vinden nu en later. Pijnlijk maar tegelijk zo mooi. En inderdaad heel waardevol. Jij zal er ook wel een soort van steun in vinden denk ik.
    Hoe gaat het? Dat is inderdaad een moeilijke vraag. Ik weet ook vaak niet hoe het met mijzelf gaat. En het is allemaal zo afwisselend. Even wisselvallig als het weer. Bij mij toch alleszins. Maar ik vind het ook wel ‘leuk’ als er iemand, welgemeend, aan mij vraagt hoe het met mij gaat. Dat is eenvoudiger dan dat je zelf moet zeggen dat het niet goed gaat of dat je hulp nodig hebt.
    Ik hoop dat je volhoudt en dat je moed vindt om goed voor jezelf en voor de kinderen te zorgen!
    Veel lieve groetjes,
    Sarah

  19. Ik ken u niet maar kwam op dit blog terecht en zit sprakeloos en met een brok in mijn keel alles te lezen. Heel veel sterkte en liefde voor u en de kinderen.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s