3 maanden verder

3 maanden later

Het klinkt alweer zo lang. Eigenlijk dacht ik, “jongen jij doet het nog niet zo gek, je hebt je huis onder controle en je gevoel, ach de afleiding van de kids verzacht het gevoel.” nou dat verzachten is het eigenlijk niet, het is meer verdringen. Maar, en dat is het mooie, je gevoel haalt je altijd in. Bij mij was dat dus afgelopen weekend.
Benjamin en Hanna zijn aan het logeren geweest bij mijn oudste zus en zwager, dus lekker even de tijd voor Aron en Nathan en mijzelf. Het begon al op vrijdagavond. De rust die je krijgt als je niet meer alle zorg hebt voor de kinderen. Het gevoel van gemis en diep, diep verdriet overviel me. Ik was blij dat ik een programma had voor mij en de twee oudste jongens. Toch maar voor de afleiding gegaan. Gelukkig had ik zondagochtend Benjamin en Hanna weer terug. 
Gek eigenlijk, sommige die ik om mij heen hoor dat ze het al druk vinden met 2 kinderen, ik vind het te rustig als er maar twee kinderen zijn……
Maar zo zijn er zoveel verschillende dingen die ik vanmezelf niet begrijp. Ik ben momenteel erg zwart wit in mijn denken. Meer van waar maak je druk over er zijn zaken die veel belangrijker zijn.
Maar goed dat is iets voor mezelf waar iedereen begrip voor heeft, en misschien is dat wel jammer.
Het is meer dat ik schrik dat het gevoel/gemis nu is afgedaald in mijn hart. Verstandelijk kun je niet om het overlijden van Afiena heen, nu is het zo dat ik alles alleen moet doen. Niet even de ruggespraak, samen iets ondernemen, op de bank knoedelen (is vast geen nederlands) met ons allen erop uit etc, etc, etc….
Wat blijft er over? Een lege plek, een vacuum, herinneringen, wat foto’s aan de muur, een kist, een graf…..
Het zwijmelen over hoe het zou kunnen zijn doe ik niet, te nuchter. Nee, dat voegt niets toe aan de herinneringen die ik heb. Het is alleen een belemmering om in het hier en nu te leven. Hoe ik dat doe? 
Het is iedere dag een beslissing die je neemt. Geef je eraan toe aan het waarom, dan maakt er een misplaatst gevoel van onrecht van je meester, dat blijft knagen totdat je alleen nog maar kunt knorren en boos zijn of depressief wordt. Dat niet.
Ga je voor de dankbaarheid van de tijd die we gehad hebben, dan maakt dat uiteraard niet alles opslag goed, maar je uitgangspunt is anders en ik geloof naar verloop van tijd sta je op en besef je ineens dat je geen bewuste keus meer hoeft te maken…..
Voor het hier en nu, ik moet iedere ochtend mijn keuze bewust maken, hoe moeilijk dit ook is. En wat voor mij overblijft is mijn vertrouwen op God. Dat is voor mij het enige, samen met mijn kinderen, wat overblijft. Het wordt steeds sterker. Ik wil niet denken aan een leven zonder God waarin de willekeur hoogtij viert. Alsof je bij een mierenkolonie hoort in de handen van een sadistisch kind met een vergrootglas. En je leven wordt gedegradeerd tot iets wat toeval is, leeg en zonder waarde, want dan heeft liefde tussen mensen ook geen waarde. Het is een strohalm in een troosteloze wereld. 
Dit is mijn hoop, dat ik mag weten dat ik Afiena weer zal zien, hoe zij werkelijk is, nog mooier, nog leuker, nog liever, en nog veel meer! Hoe mooi is dat?! En zoveel waardevoller….

Abel

Advertenties

13 thoughts on “3 maanden verder

  1. Hallo Abel,

    Zoals je in het leven staat is echt, je loopt niet weg en je gevoelens zie je onder ogen. Wat waardevol zoals jij in het leven staat in het hier en nu. Het gemis van je lieve vrouw in het leven is een krater, pijn en verdriet. Jullie hebben samen de kinderen en die verbintenis blijft. Jullie zijn vader en moeder waren man en vrouw. Ik weet zeker dat ze nog dicht bij jou is en daar nooit weg zal gaan.
    Abel je doet het super met de kinderen en verdriet hoort bij het leven, alleen vind ik persoonlijk dat ze hier nog had moeten zijn. De kinderen kunnen nog kind bij jou zijn Abel en traan mag..

    Lieve groet,

    Marjolein.

  2. Dag Abel,
    Fijn om nog wat van je te lezen. Gek hoor ik ken je niet maar toch heb ik geregeld
    aan je/jullie gedacht en me afgevraagd hoe het ging.
    Ben blij om te lezen dat het aardig goed gaat.
    En fijn ook dat het je zo goed af gaat met je huis en de kids.
    Daar mag je trots op zijn.
    Wens je nog heel veel sterkte en het allebeste!

    Groet van Marjon,de medestander.

  3. Lieve Abel,
    Wat geweldig moedig van je , om op deze open manier jouw gedachten en gevoelens met ons te delen…over hoe je Afiena mist in je leven ,niet even iets met elkaar kunnen bespreken, elkaar even kunnen knuffelen, elkaar troosten en bemoedigen, als er moeilijkheden zijn, !
    Ook en vooral samen met jullie geweldige gezin, de Heer te mogen dienen.
    Maar ik zie in jouw leven hetzelfde als bij Afiena…Geloof in God…vertrouwen dat Hij van dag tot dag met jou en de kinderen is en Hij geeft troost in het verdriet, maar ook hoop voor de toekomst…
    Het weten dat we Afiena terug zullen zien en ik geloof met jou, dat ze dan nog veel mooier ,stralender zal zijn dan ze altijd al was, is een prachtig vooruitzicht ! Als jij en wij samen ook bij de Heer zullen komen en ook onze geliefden weer zullen ontmoetten, dan is er geen verdriet meer, maar eeuwige vreugde …samen bij de Heer !
    Op mijn leeftijd verlang ik er vaak naar, maar voor jou hoop en bid ik dat de Heer jou nog heel veel jaren zal sparen, omdat jij de taak hebt gekregen er helemaal voor jullie kinderen te zijn,

    Ik hou van je Abel, jij bent een geweldige vader en geliefd door je ouders, familie en zóvéél vrienden !
    Maar God houdt nog veel meer van jou,dan wij met elkaar !
    Hij zal je geen dag alleen laten aanmodderen , maar jou die hulp en kracht geven die je van dag tot dag nodig hebt !!!

    Heel veel liefs en knuffels voor jullie van Riek X X X X X

  4. Abel,
    Via Mirjam mijn schoondochter leef ik op afstand mee.
    Ik wens je veel sterkte toe om op deze weg door te gaan.
    En, zoals ik ook tegen Mirjam zei: de grootte van je verdriet zegt iets over de grootte van de liefde tussen Afiena en jou en de kinderen.

    liefs, Marlène

  5. Lieve Abel

    Wat een mooie woorden! Ben heel blij dat je kunt omgaan met een gemis als dit. Ook ik had natuurlijk liever gehad dat Afien er nog zou zijn. Vooral nu….onze zwangerschap had ze geweldig gevonden! Ze was altijd enthousiast, belangstellend en meelevend. En ook al ben ik niet gelovig zoals jij dat bent, ook ik weet zeker dat ik ooit weer met haar in de lampen hang, hahaha! Leuk detail: Afiena is de enige die weet wat de naam wordt, mochten we een wichie krijgen 😉 Soms praat ik met haar, op mijn manier, en dat geeft ook wat troost. Het lijkt er op dat jij de dagelijkse dingen aardig op de rit hebt. Dan is t ook lekker dat je zo kunt genieten van je vier boefjes. Ik ben trots op je en vind je een sterke, lieve, realistische en zorgzame man. Dat mag ook wel eens gezegd worden! Dikke tuut!!!

  6. Hallo Abel & kinderen,

    Het enige wat ik jou wil vertellen is dat ik bijzonder veel respect heb voor hoe jij dit allemaal doet. Hoe jij er toch een positieve draai aan kan geven, ondanks al het verdriet.

    Met vriendelijke groet,
    Caroline Veenstra

  7. Lieve Abel, wat zal je haar missen… Afiena was je liefste, je maatje, de moeder van je kinderen. Fijn om te lezen dat je je vertrouwen op God gesteld houdt. Hij houdt jullie vast, omgeeft je van voren en van achteren. Ik wens je Zijn troost en nabijheid toe.
    Lieve groet, Jolanda

  8. Beste Abel, ik ben een buurvrouw van Hanna, en leef op een afstandje met jullie mee. Ik zie Aron regelmatig in de zwemschool omdat hij zwemles heeft na mijn kinderen en dan denk ik automatisch weer aan je. Het verhaal over de ziekte van Afiena heeft me aangegrepen, en ik denk regelmatig aan je. Als dat gebeurt bid ik gelijk dat God je zal geven wat je op dat moment nodig hebt, want ik geloof dat dat ook zo werkt. Ik zat me afgelopen week af te vragen hoe het met je zou gaan, hoe je het zou rooien na drie maanden, in je eentje maar toch niet alleen.
    Wat goed dat je je verdriet niet alleen probeert te dragen, hoe moeilijk het voor een ander ook is om te begrijpen… Wat je vertelt over hoe relatief alles is, en hoe zwartwit je denkt momenteel kan ik echter wél heel goed begrijpen nadat ik 10 jaar geleden onverwacht een broer verloor. Ga met God, lieve broer! Hij is écht altijd groter! En er zal een weerzien zijn, gelukkig maar.

    Ruth

  9. Lieve Abel. Vol respekt hebben we je bericht weer gelezen.Alweer 3 maanden zonder Afien.Maar als ik lees hoe je er voor je kinderen bent diep respekt.Er word nog vaak over Afien gesproken, vooral als we bij Nic en Frank zijn waar de foto van Afien hangt, komt ze altijd wel even voorbij.Daar duurt het nog 14dagen voordat de dochter word geboren. Dat is weer de keerzijde van het leven.Een nieuw leven, waar we erg naar uit kijken.We wensen jullie alle goeds toe voor de komende tijd. En schrijf af en toe nog eens even hoe het gaat. Alle liefs toegewenst vanuit Doetinchem. Hannie en Wilco.

  10. Lieve broer in de Heer, Abel,
    Hartelijk dank dat je weer een bericht hebt geschreven. Ik heb bewondering voor je hoe je het allemaal beschrijft en hoe jij je door de vreselijke moeilijke en verdrietige periode er door heen slaat. Dit kan niet zonder de kracht van Boven. Ik wens je heel veel kracht en sterkte toe. In mijn gebeden breng ik jou, je kinderen en verdere familie voor Zijn troon. Hartelijke groeten van Ipe

  11. Lieve Abel,
    Bedankt voor je mooie verhaal hier op de blog van Afiena, wat gaat de tijd toch ontzettend snel! Ik had al even niet de pc aan gehad en zag daarom vanochtend ook pas dat je iets had geschreven. Weer met een brok in mijn keel heb ik het gelezen……
    Ik denk nog heel vaak aan jullie, als ik jou zie zie ik een sterke, lieve en zorgzame man, en aan Afiena, zij was een mooie, lieve en sterke vrouw niets was haar te veel…..
    Mocht ik, wanneer dan ook, iets voor je kunnen betekenen, schroom niet om mij bv op school, aan mn mouw te trekken:D…….
    Ik wens jou en de kinderen alle goeds toe, met heel veel liefde en gezondheid,

    Groetjes en liefs,
    Corina

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s